Inspracje łazienkowe

Zaczynam pomału odliczać dni do odbioru kluczy od naszego własnego "m". Szukam w sieci jakiś inspiracji i pomysłu na łazienkę. Na zdjęciach poniżej w większości pokoje kąpielowe , ja to raczej poszukuję czegoś w kategorii mini :) , ale czasami można podpatrzeć jakiś fajny pomysł .
Wszystkie poniższe zdjęcia oczywiście pochodzą z sieci , źródła różne ...

A tu już moje  typy jeżeli chodzi o wybór kafli , część widziałam na żywo , a część jeszcze muszę gdzieś zobaczyć . Cenowo wszystkie mniej więcej w podobnej grupie , ale wybór trudny ;)
1. Mój faworyt : Tubądzin PARMA.

2. Na drugim miejscu hiszpańskie kafle : PERONA -BOURGIE -  na żywo wyglądają o niebo lepiej .

3.  Miejsce trzecie Opoczno - SALONIKA.

Muszę jeszcze wspomnieć o bardzo zdolnej osóbce . Ita to encyklopedia inspiracji uwielbiam jej bloga i niesamowite pomysły , chylę czoła dla jej zdolnych łapek.
Strasznie podobały mi się u Ity grafiki w łazience Jagodowy zagajnik , więc sobie myślę fajny pomysł może też go wykorzystam . Udało mi się w sieci znaleść kilka prac Leonarda da Vinci , wydrukowałam cała szczęśliwa , po czym cały czar prysł po słowach koleżanki : " Wiesz , że Leonardo malował  często osoby już nieżywe , ta to nawet wygląda jak martwa". No i niestety grafiki powędrowały do szuflady ,  bo jakoś nie mam odwagi , ale jeżeli któraś z Was chce skorzystać to proszę bardzo.

Pozdrawiam :)

Literkowe zawieszki dla Marcelka i Lenki

I znowu mnie troszkę nie było , jakoś ciężko mi znaleść czas na cokolwiek, a do tego jeszcze grypa żołądkowa dopadła mnie w zeszyłm tygodniu i na 4 dni całkiem wypadłam z obiegu .
Ale teraz dzielę się dobrą nowiną : ZOSTAŁAM CIOCIĄ  i to podwójną !!! Początek października obfitował w pojawianie się nowych bobasków w naszej rodzinie i tak :

2 października po godz. 21  urodził się  mój siostrzeniec MARCELEK

a  6 października po godz. 17 pojawiła się bratanica mojego mężą  LENKA :)

Smutno mi torszkę było, że nie mogłam odwiedzić mam w szpitalu , ale nie chciałam ich  pozarażać ,dlatego Marcelka po wyściu ze szpitala widziałam tylko przez szybkę w aucie i zaraz mi się przypomniało , jak to było u mnie. Tydzień przed porodem mąż dostał ospy i z rodzinnego porodu nici. Tatuś jako ostatni zobaczył synka na żywo . Po wyjściu ze szpitala podjechaliśmy pod dom autem , żeby tata mógł chociaż przez szybkę zobaczyć swojego synusia. Babcie widząć czekajacego pod blokiem świeżo upieczonego tatę z pękiem czerwonych  róż i ogladającego synka tylko przez szybę płakały jak bobry. Zamaist wrócić do domku , na tydzień musieliśmy się wprowadzić do mojej mamy. Nie to ,że było nam tam źle , babcia bardzo nam pomagała, ale to nie to samo co u siebie. Dziekuję Ci Mamusiu. Do tej pory kręci mi się łezka w oku sobie przypomnę . No dobra starczy tych wspominek.

Ciocia przygotowała dla maluchów o takie zawieszki , dla Marcelka uszyłam troszkę inną metodą niż zawsze , ale dzięki temu literki wyszły w miarę proste i nie trzeba było sie męczyć , żeby przewracać je na prawą stronę. I chyba takie podobają mi sie najbardziej .

Niestety nie mogę dokupić do swojej maszyny stopki do oveloca , bo tak pewnie wygladałyby jeszcze troszkę lepiej.

 Oczywiście mój niezawodny model , zawsze czujny :)

 Tutaj zawieszka dla Lenki  i szafka , którą pokazywałm w poprzednim poście. Posłuchałam Waszych rad i dodałam jeszcze naturalną matę ratanową. Może w następnym poście uda mi sie pokazać komodę nad którą pracujemy teraz z mężem :)

 Nie jestem zadowolona z Lenkowych literek , ale troszkę różyczek i kokardek zasłoniło moje kiepskie obycie z maszyną.

Pozdrawiam Was Serdecznie  i już jesieinnie.

Szafka po liftingu

Lato uciekło , a ja zdałam sobie sprawę, że ja jestem daleko w polu z odnawianiem mebli .
Mój "Żabi Szyk " (-tak nazwał ten styl mój mąż :)- to przez tą wszech obecną zieleń ) zamieniłam na biel. Mebelki pokazywałam wcześniej o tu  (klik), pytając Was o radę , ponieważ docelowo szafki mają trafić do pokoju Antosia . Zadanie okazało się nie takie proste , wcześniej meble malował mój mąż i nie uprzedził mnie ,że pod zieloną warstwą kryje się jeszcze kilka niespodzianek. Na szczęście jest teraz tyle preparatów na rynku , które pomagają w pracach ,chociaż kosztowało mnie to małe zatrucie pokarmowe i straszą migrenę . Szafka okazała się oporna przy kładzeniu nowej farby , w miejscach gdzie doczyszczona został do samego drewna farba po prostu się wchłaniała, przy 10 warstwie już chcieliśmy sobie odpuścić, ale w końcu drewno przestało pić tyle :). Szafka nie jest jeszcze całkiem skończona,  bo cały czas się zastanawiam czy nie wmontować jej w drzwiczki jakiejś maty ratanowej albo bambusowej ,żeby jakoś bardziej do morskich klimatów nawiązać.

 Tu prace w trakcie i mój znikający  " Żabi Szyk " :)

 Takie obdrapańce tez mi się podobały .

Po ponad rocznej przerwie doczekały się ukończenia moje segregatory , które zakupiłam  w IKEI.
Podobały mi się drewniane , ale w końcu kupiłam tekturowe , bo cena dużo bardziej przystępna, a po pomalowaniu nie widać różnicy.
Troszkę farby akrylowej , masy podkładowej , obowiązkowo koronki  i mam już gdzie przechowywać swoje papierzyska , bo co rusz drukuje jakieś nowe wzorki do xxx albo wykroje , a potem szukam po wszystkich teczkach , a tak bynajmniej będą w jednym miejscu.

Etykietki postarzane esencją herbacianą i fusami od kawy. Mojemu synusiowi najbardziej podobał się ten z etykietą kredyt  (powstał by oswoić się z myślą posiadania go przez najbliższe 30 lat -takie czasy bo kto teraz go nie ma ? ). Antek powiedział , że tamte dwa jakieś smutne :)

Pozdrawiam Was póki co ciepło i słonecznie :)

Troszkę zaległy post , ale jest.

Zaczynam dziś troszkę smutno, ale nie może zabraknąć tego wpisu w moim blogowym Dzienniku Budowy. Mieliśmy już włamanie , a 24.08.2011 mieliśmy już małą powódź i zalanie . Mam nadzieję, że te złe początki będą miały szczęśliwy koniec , no bo co nas jeszcze może czekać przed przeprowadzką???
Ulewny deszcz spowodował, że woda ze studzienek wlała się prosto do garażu i tym sposobem mieliśmy jakieś 40 cm wody w piwnicach , a nie skończony od trzech miesięcy dach spowodował ,że zalało nam sypialnię , o mieszkaniu nad nami nawet nie wspomnę (już współczuję przyszłym sąsiadom.)
Oczywiście nie omieszkałam napisać pisma do Pana prezesa  z dokumentacją zdjęciową , bo zaraz następnego dnia pojechałam na budowę . (podejrzewam , że reszta sąsiadów nie miała o tym zdarzeniu pojęcia .)
W każdym bądź razie firma odpisała , że wszystkie szkody zostaną naprawione , mieszkanie oddane w stanie zgodnie z umową i zgodnie z harmonogramem .  (Nie wydaje mi się żeby zalane  mieszkanie można traktować jako pełno wartościowy produkt ???)  I ogólnie takie tam ble ble....napisali.

 Tu kawałek salonu z oknem na kuchnię - na szczęście nie ucierpiało  nic poza sypialnią .

Tu już zdjęcie z wczoraj ,  pomału elewacja nabiera koloru .

 Tak więc zamiast się cieszyć , że już niedługo nowe mieszkano , to zamartwiam się co dalej .... No dobra starczy tych smuteczków.

Teraz troszkę weselej.
Muszę pokazać te kwiatki , bo już dawno takich pięknych od mężusia nie dostałam . Dziękuję Kochanie...

 A co najlepsze na smutki ????

 nie, nie ,nie ..... nie picie wódki  ;)

ZAKUPY !!!!

A , że potrzebowałam nowej patelni ,( pretekst był dobry ;) by się wybrać na zakupy ) , więc zabrałam rodziców  i 3 godz. buszowaliśmy między regałami . Dobrze, że był tata bo tak całą pensję bym tam zostawiła , a tak bynajmniej wróciłam z patelnią i kilkoma przydasiami :)
Wybór porcelany ogromy , cudna , cudeńka :)

 Upatrzyłam sobie lampę do kuchni i parawaniki fajne znalazłam :)

 Buteleczki na oliwę od razu zostały wypełnione , zrobiłam takie smakowe oliwy jedna czosnkową , a druga ziołową. Obok tegoroczna produkcja suszonych pomidorów. Przepisu nie podaję bo sporo tego w sieci , ja tylko dodam ,że daję dużo świeżych ziół, a pomidory obowiązkowo odmiana LIMA.

 Powiększyłam też kolekcje serwetek , no przecież nie mogłam tak tylko z patelnią do domu wrócić :)

Troszkę nowych foremek do ciasteczek , taka słodka puszka na ciasteczka i foremka do mufinek

Po dłuższym namyśle stwierdziłam ,że jednak zamiast ciastek będę w puszcze trzymać foremki do ciastek , przy najmniej nie będę musiała szukać w szufladzie.

A największą radość miał Antek jak dostał malutkie drewniane wałki , ale zapomniałam zdjęcia zrobić może później dorzucę.
Dorzucam zdjęcie mojego małego kucharza, takiemu modelowi nie sposób odmówić :)

Pozdrawiam serdecznie .

PS. Aguś jeśli czytasz to pozdrawiam ( nie śmiej się za głośno) . Pisać to ja nie umiem , ja byłam ta od matmy ;)